ยาน Psyche ของ NASA บินผ่านดาวอังคารสำเร็จ ใช้แรงโน้มถ่วงดีดตัวมุ่งหน้าสู่ดาวเคราะห์น้อยโลหะ

nasa
nasa

จากการเปิดเผยของ NASA รายงานล่าสุดระบุว่า ยานอวกาศ Psyche (ไซคี) ประสบความสำเร็จในการเดินทางเข้าใกล้ ดาวอังคาร (Mars) เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ที่ผ่านมา โดยตัวยานเคลื่อนที่เข้าใกล้พื้นผิวของดาวแดงในระยะเพียง 2,864 ไมล์ (ประมาณ 4,609 กิโลเมตร) ซึ่งถือเป็นก้าวสำคัญของภารกิจสำรวจดาวเคราะห์น้อยที่มีองค์ประกอบหลักเป็นโลหะ

ยานอวกาศ Psyche คือภารกิจสำรวจของ NASA ที่มุ่งเป้าไปยังดาวเคราะห์น้อยชื่อเดียวกันซึ่งโคจรอยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อยระหว่างดาวอังคารและดาวพฤหัสบดี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวัตถุที่มีองค์ประกอบเป็นโลหะซึ่งอาจเป็นแกนกลางของดาวเคราะห์โบราณที่หลงเหลืออยู่

เทคนิค Gravity Assist: แรงเหวี่ยงส่งยานสู่ห้วงอวกาศลึก

การวิเคราะห์พบว่า การบินเข้าใกล้ดาวอังคารในครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อการถ่ายภาพเท่านั้น แต่เป็นการใช้เทคนิค แรงช่วยจากแรงโน้มถ่วง (Gravity Assist) ซึ่งเป็นการอาศัยแรงดึงดูดของดาวอังคารเพื่อช่วยเพิ่มความเร็วและปรับแนววงโคจรของยานอวกาศให้มุ่งหน้าสู่เป้าหมายต่อไป การทำเช่นนี้ช่วยให้ยานสามารถประหยัดเชื้อเพลิงขับดันที่มีอยู่อย่างจำกัดได้มหาศาล

"การบินผ่านดาวอังคารในครั้งนี้ช่วยเพิ่มความเร็วที่สำคัญและปรับระนาบวงโคจรของยาน โดยไม่ต้องใช้เชื้อเพลิงในตัวเครื่องแม้แต่น้อย เพื่อส่งยานมุ่งหน้าสู่เป้าหมายหลักที่เป็นดาวเคราะห์น้อยโลหะ" รายงานจากห้องปฏิบัติการแรงขับเคลื่อนไอพ่น (JPL) ระบุ

ภาพถ่ายหลุมอุกกาบาตไฮเกนส์และที่ราบสูงตอนใต้

ในระหว่างการเดินทางผ่านดาวอังคาร อุปกรณ์บันทึกภาพมัลติสเปกตรัม (Multispectral Imager) ของยานได้บันทึกภาพพื้นผิวของดาวอังคารที่แสดงให้เห็นถึงรายละเอียดที่น่าทึ่ง โดยเฉพาะภาพของ หลุมอุกกาบาตไฮเกนส์ (Huygens Crater) ซึ่งเป็นหลุมอุกกาบาตแบบวงแหวนสองชั้น (Double-ring crater) ตั้งอยู่ท่ามกลางบริเวณที่ราบสูงทางตอนใต้ของดาวอังคารที่มีร่องรอยการพุ่งชนหนาแน่น

ภารกิจต่อไปและเป้าหมายในปี 2029

ตามกำหนดการปัจจุบัน ยาน Psyche จะเดินทางถึง ดาวเคราะห์น้อย 16 ไซคี (Asteroid 16 Psyche) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2029 โดยเมื่อไปถึง ยานจะเข้าสู่วงโคจรเพื่อทำแผนที่พื้นผิวและรวบรวมข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เชิงลึก

ดาวเคราะห์น้อย 16 ไซคี เป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื่องจากนักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ามันอาจเป็นส่วนประกอบของแกนกลางโลหะจากดาวเคราะห์โบราณ (Planetesimal) ที่สูญเสียชั้นเปลือกหินภายนอกไปจากการพุ่งชนอย่างรุนแรงในอดีต การศึกษาวัตถุนี้จึงเปรียบเสมือนการได้มองย้อนกลับไปดูแกนกลางของดาวเคราะห์หินอย่างเช่น โลก ซึ่งเราไม่สามารถเจาะลงไปสำรวจได้โดยตรง

ผู้ที่สนใจสามารถติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมและชมภาพถ่ายอื่น ๆ จากภารกิจนี้ได้ที่ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการของ NASA

Article Themes

Latest