รายงานล่าสุดจากการวิเคราะห์ภาพถ่ายโดย NASA เผยให้เห็นภาพรวมของท้องฟ้าในคืนวันที่ 12-13 สิงหาคม ค.ศ. 2026 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ (Perseid Meteor Shower) มีอัตราการตกสูงสุด โดยภาพถ่ายนี้เป็นการประมวลผลข้อมูลจากกล้อง ตรวจวัดดาวตก จำนวน 4 ตัว ณ หอดูดาวในสาธารณรัฐเช็ก ซึ่งสามารถตรวจพบดาวตกได้รวมกันมากถึง 1,706 ดวงภายในคืนเดียว
จุดศูนย์กลางการกระจายของฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์
จากการวิเคราะห์พบว่า ดาวตกส่วนใหญ่ที่ปรากฏในภาพคือดาวตกจากกลุ่ม ฝนดาวตกเพอร์เซอิดส์ ซึ่งเป็นฝนดาวตกที่เกิดจากเศษฝุ่นของดาวหาง 109P/Swift-Tuttle ที่ทิ้งไว้ตามเส้นทางโคจรเมื่อโลกเคลื่อนที่ผ่าน เส้นทางของ รอยดาวตก เหล่านี้ล้วนพุ่งออกมาจาก จุดศูนย์กลางการกระจาย (Radiant) ซึ่งเป็นจุดสมมติบนท้องฟ้าที่ดูเหมือนดาวตกจะพุ่งออกมา โดยในภาพนี้ปรากฏอยู่บริเวณกลุ่มดาวเพอร์เซอุส (Perseus) ทางด้านขวาบนของภาพ
“ในช่วงคืนดังกล่าว ข้อมูลสถิติระบุว่า มีดาวตกพุ่งผ่านท้องฟ้าเป็นจำนวนมากจนทำให้การระบุตำแหน่งจุดศูนย์กลางการกระจายของฝนดาวตกชุดนี้ทำได้อย่างชัดเจนและน่าทึ่งอย่างยิ่ง”
ฝนดาวตกกลุ่มอื่นที่ซ่อนอยู่บนท้องฟ้า
นอกเหนือจากเพอร์เซอิดส์ที่เป็นตัวเอกของภาพแล้ว การวิเคราะห์อย่างละเอียดโดยผู้เชี่ยวชาญยังเผยให้เห็นดาวตกที่มาจากกลุ่มดาวอื่นด้วย เช่น ฝนดาวตกจากกลุ่มดาวหงส์ที่เรียกว่า ฝนดาวตกแคปปาหงส์ (Kappa Cygnids) ซึ่งมีทิศทางการพุ่งตัดผ่านรอยของเพอร์เซอิดส์อย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ยังมีการตรวจพบดาวตกจาก กลุ่มแอนติเฮเลียน (Antihelion complex) ซึ่งเป็นบริเวณท้องฟ้าฝั่งตรงข้ามกับดวงอาทิตย์ใกล้กับกลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ (Aquarius) แม้จะเป็น แหล่งกำเนิดที่ค่อนข้างอ่อนแรง แต่ก็ยังสามารถระบุตัวตนได้จากการเปิดหน้ากล้องบันทึกภาพตลอดทั้งคืน
การบันทึกภาพและรวบรวมข้อมูลครั้งนี้เป็นผลงานของ Jakub Koukal จาก หอดูดาว Valašské Meziříčí ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพของเครือข่ายเฝ้าระวังดาวตกในการเก็บข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญเกี่ยวกับเศษซากในระบบสุริยะที่โคจรมาพบกับโลกในแต่ละปี
